هنر و فرهنگ ایرانی

صنایع دستی استان مرکزی که مهد پرورش هنرهایی است که نشانگر فرهنگ غنی مردم این منطقه بوده و به واسطه آن تبلور عینی فرهنگ اصیل ، بومی، مردمی و معنوی کشورمان است همواره معرف خصوصیات بارز و شاخص هنر و تمدن این مرز و بوم چه در داخل و چه در خارج از کشور بوده است. امروزه نیز در این استان هنرمندان و صنعتگرانی وجود دارند که همچون گذشتگان خود بی ادعا در پی تعالی هنر خویش اند.از گذشته های دور استان مرکزی به عنوان یکی از مراکز صنعتی و قطب های مهم در صنایع دستی به همگان شناسانده شده است.هدایای سازمانی

صنایع دستی کشورمان را می توان از جهات مختلف طبقه بندی کرد ولی از آنجا که روش و تکنیک تولید فرآرده های دستی یکی از مهمترین وجوه تمایز این صنعت می باشد، لذا در اینجا طبقه بندی عمدتاً بر مبنای روش و تکنیک ساخت اینگونه محصولات بعمل آمده است:

فرش دستبافت
فرش دستبافت استان مرکزی با نام تجاری فرش ساروق در جهان شهره است. کمتر موزه ای است که مزین به آثار هنرمندان و صنعتگران فرشباف استان نباشد، گلیم استان به خصوص گلیم ساوه از دوران صفوی با سابقه درخشان تولید شده و در حال حاضر گلیم گل برجسته استان در کشور پرآوازه می باشد. مسگری نیز در اراک و تفرش سابقه ای دیرینه دارد. از دیگر رشته های صنایع دستی در استان که قابلیت ها و زمینه های رشد و فعالیت زیادی دارند می توان از طراحی و نقشه کشی فرش، رفوگری، رنگرزی سنتی، جاجیم بافی، هنرهای چوبی شامل: منبت و کنده کاری روی چوب، معرق و محرق، پیکر تراشی، نازک کاری چوب، مشبک، ساخت سازهای سنتی و خراطی، صنایع فلزی شامل: قلمزنی روی مس، مسگری، سفیدگری، چلنگری، علامت سازی و دیر رشته ها: آینه کاری، گچبری سنتی، سوزن دوزی و رشته های وابسته به آن، گیوه بافی و گیوه دوزی، البسه محلی، سرامیک سفالگری و مجسمه سازی، صنایع دستی تکمیلی و تلفیقی، بامبو بافی، تراش سنگ های قیمتی و نیمه قیمتی، تذهیب و نگارگری، بافتنی های سنتی، عروسک های محلی و … که بالغ بر ۶۶ رشته می باشد نام برد.هدایای ساز 

گیوه بافی
یکی دیگر از صنایع دستی اراک را می توان گیوه سنجان نام برد. روستای سنجان در دامنه کوهی به نام قصبه قرار گرفته که باغ های گردوی زیادی دارد و به گیوه هایش معروف شده است. همان طور که می دانید گیوه نوعی پاپوش اصیل ایرانی ست که در فصل های گرم سال به جهت خنک نگه داشتن دما و عرق نکردن پا در بین برخی اقوام و مردم استفاده می شود. خوب است بدانید که این هنر و صنعت زیبا از دوره قاجاریه در شهر اراک وجود داشته و همچنان به حیات خود ادامه می دهد.

تفرشی دوزی اراک
یکی دیگر از صنایع دستی اراک تفرشی دوزی است که نوعی رودوزی بر روی پارچه است. این هنر را درویشی دوزی هم می گویند. این نوع رودوزی در حاشیه ی پارچه انجام میشود بصورت یک حاشیه ی پهن که شباهت بسیاری با چشمه دوزی نیز دارد. برای تفرشی دوزی بر روی پارچه کاغذی با طرح مورد نظر را دوخت می کنند سپس بر روی طرح بخیه می زنند و در نهایت کاغذ را برداشته و طرحی زیبا در حاشیه پارچه ایجاد می شود. تفرشی دوزی در حال حاضر رونق چندانی ندارد ولی می توان زنان هنرمندی را در بخش هایی از اراک یافت که به این هنر مشغول هستند.

مسگری اراک
مسگری از هنرهای قدیمی در استان مرکزی است. اگر سری به بازارهای قدیمی در شهر اراک بزنید صدای چکشی که مسگران می زنند را خواهید شنید و این صداها حاکی از این است که هنوز این هنر قدیمی پابرجاست. از مس برای ساخت وسایل گوناگونی مصرفی را استفاده می کنند مانند ظروفی که در آن غذا طبخ می شود که خواص زیادی را به غذا می دهد و از این رو شما می توانید به فروشگاه های مسگری اراک سری بزنید و بعنوان سوغات از هر کدام از این اشیا برای اقوام خود تهیه کنید.

سفال ساوه
سفال از دیگر رشته های اولویت دار استان است، سبقه سفال سلطان آباد و سفال ساوه ریشه در عمق تاریخ دارد و برگی از تاریخ سفال ایران را ورق زده است. البته بغیر از این، یک سری سفال های محلی داریم، برای مثال در یکی از روستاهای خمین به نام برجک، به صورت خیلی ابتدایی نسبت به تهیه سفال اهتمام دارند و از صفر تا ۱۰۰ این کار هم توسط بانوان انجام می شود.

تذهیب
تذهیب سیر و سلوکی است عاشقانه، پرواز ذهن پرگشوده ای است با توسن قلم که ره بر افلاک می برد. هنر تذهیب هنری کاملاً ایرانی است و نقوش سنتی به کار رفته در آن شامل: ابر، اسلیمی، ختایی، گره، کتیبه، شمسه، واگیره و رنگها در آن نقش اساسی را ایفا می کند.

این هنر هم اکنون در بسیاری از شهرهای استان مرکزی و مشخصاً در اراک در حال ترقی چشم گیری است و هنرمندان فعال دراین رشته اکثراً شاگردان استادان بنام ایرانی می باشد.

تراش سنگهای قیمتی و نیمه قیمتی
جواهرات به علت زیبایی، نوع ساخت، ارزش ذاتی و غیره قرنهاست که مورد توجه مردم عادی و پادشاهان بوده است. فلزات و سنگهای قیمتی از زمانهای دور توسط بشر به شکل تزئینی و هنری در آمده است تا برای زیور شخصی حیثیت اجتماعی و ... بکار برده شود.

تجارت سنگهای گرانبها ، سومین رشته سودآور اقتصادی در جهان است و حجم مبادلات تجاری آن بیش از ۳۰۰ میلیارد دلار در سال است که سهم ایران به رغم وجود کانی های قیمتی و نیمه قیمتی در بعضی از استان های کشور بسیار ناچیز است.با توجه به اینکه بازارهای کنونی دنیا تشنه سنگها و طرحهای غنی و هنری ایران در رشته تراش سنگهای قیمتی است، بی شک با ورود این سنگ ها و طرحها بازار بسیار پر رونقی خواهد داشت. این رشته در استان مرکزی با توجه به وجود معادن سنگ، زمینه بسیار متعددی را داراست. با توجه به آموزشهایی که سازمان صنایع دستی استان در زمینه تراش سنگهای قیمتی در سطح استان به انجام رسانیده است، این رشته در حال پیشرفت و ترقی است.

آثار چوبی
آثار چوبی از دیگر صنایع دستی استان است که سبقه تاریخی داشته و در امامزاده ها و بناهای تاریخی، آثار چوبی، گره چین، منبت به صورت ظریف، اورسی، در و پنجره های ورودی می توان آثاری از این هنر را دید.

علاوه بر رشته هایی که عنوان شد، خوشنویسی و رودوزی های سنتی بخش های دیگر از رشته هایی بوده که در استان فعال هستند و زیرمجموعه سراجی سنتی و آثار چرمی را هم می توان از آثار صنایع دستی استان برشمرد.

معمولا در هر شهر و دیاری، مکانی برای نمایش آثار تولید شده بدست هنرمندان آن شهر در نظر گرفته می شود. در استان مرکزی و شهر اراک هم یکی از بناهای قدیمی شهر بعنوان موزه صنایع دستی در نظر گرفته شده که می توان آثار هنرمندان استان را در آن به نظاره نشست.

موزه صنایع دستی
موزه صنایع دستی استان مرکزی جهت نمایش آثار منحصربفرد صنایع درستی معاصر هنرمندان، با همکاری اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان مرکزی در سال ۱۳۸۳ در منزل تاریخی حسن پور افتتاح گردید. منزل حسن پور در بافت تاریخی بازار اراک و در مرحله چهارسوق آن به فاصله ۵ متری از راسته بازار واقع شده است بطوری که از منزل مذکور می توان به قدیمی ترین مدرسه یعنی سپهداری ، قدیمی ترین حمام بنام چهار سوق و قدیمی ترین بانک «بانک شاهی» دسترسی پیدا کرد. این بنا در سال ۱۲۹۴ ه‍ . ش در دوره احمدشاه قاجار ساخته شده است و د سال ۱۳۷۴ ه‍ . ش توسط سازمان میراث فرهنگی از وراث مرحوم حسن پور خریداری و مرمت شده است. این بنای قدیمی و زیبا دارای دو قسمت شبستان و اعیان نشین می باشد، سراسر قسمت اعیان نشین از طریق گذرگاهها و درها به هم ارتباط دارند بدین جهت مکانی مناسب جهت ارایه آثار هنری می باشد، در این موضوع آثار برجسته هنرمندان استان در رشته های منبت و کنده کاری روی چوب، مسگری، فرش، گلیم های ساده و گل نقش برجسته، جاجیم بافی، آینه کاری، قلم زنی مس، نگارگری و تذهیب، پیکر تراشی و مجسمه سازی، مشبک چوب، البسه محلی، پاپوش های سنتی، سفال و سرامیک، ملیله نقره، ساخت سازهای سنتی و … به نمایش گذاشته شده است.

نگارخانه صنایع دستی استاد عیسی بهادری و استاد فتحعلی واشقانی فراهانی
نگارخانه فضایی نمایشگاهی است که در یک زمان معین به هنرمندان تخصیص داده می شود که بتوانند آثار هنری خود را در معرض دید عموم قرار دهند، سازمان صنایع دستی استان مرکزی نیز جهت حمایت از هنرمندان و اشنا کردن مردم باصنایع دستی اقدام به تاسیس دو نگارخانه نمودند که با هماهنگی از لحاظ زمانی با واحد مربوطه به صورت رایگان در اختیار هنرمندان قرار می گیرند. نگارخانه استاد عیسی بهادری در ساختمان شماره ۲ اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان مرکزی واقع در ابتدای شهرک شهید بهشتی فاز یک و نگارخانه استاد فتحعلی واشقانی فراهانی در میدان شریعتی جنب دانشگاه اراک واقع گردیده است.

سرای مهر
مجموعه ساختمانی سرای مهر در سال ۱۳۸۳ با همکاری اداره کل اوقاف و امور خیریه در محل موقوفه حاج آقا محسن اراکی مشرف به سرای آقایی بازار افتتاح گردید.این فضای تاریخی دارای سه طبقه می باشد، طبقه اول آن دارای ۱۳ غرفه است که به هنرمندان و صنعتگران صنایع دستی در زمینه های معرق- منبت و کنده کاری روی چوب- گچ بری سنتی- ساخت سازه های سنتی- جاجیم بافی- صنایع دستی تلفیقی و تکمیلی – البسه محلی- مسگری- قلمزنی- سفالگری- حجم سازی چوبی- مجسمه سازی و پیکر تراشی- آینه کاری- عروسک های محلی- خراطی- گیوه دوزی- سوزن دوزی- تذهیب و نگارگری و… جهت ارائه و فروش آثارشان بصورت اجاری واگذار شده است و طبق دوم و سوم آن که با هم در ارتباط می باشند، سفره خانه سنتی را تشکیل می دهد، با عنایت به سنتی بودن فضای سفره خانه و وجود غرفه های هنری و سنتی صنایع دستی در سرای مهر یک مجموعه زیبا و متنوع جهت گردشگران و بازدیدکنندگان داخلی و خارجی در کنار بازار تاریخی اراک پدید آمده است. این مجموعه دارای قدمتی همزمان با بازار سرپوشیده اراک می باشد.

بازارچه صنایع دستی محلات
بازارچه صنایع دستی محلات با زیربنای ۵۰۰ مترمربع در محل خانه تاریخی این شهرستان به منظور عرضه تولیدات صنایع دستی و مرکز آموزش هنرمندان درسال۹۱ راه اندازی شده است.با افتتاح بازارچه صنایع دستی محلات برای پنج نفر در رشته های تذهیب، معرق، قلمزنی، دست بافته های سنتی و منبت شغل ایجاد شده است.برای تجهیز کارگاه صنایع دستی مبلغ ۱۷۰ میلیون ریال توسط اداره کل میراث فرهنگی و برای آماده سازی بنا دو میلیارد ریال توسط بخش خصوصی هزینه شده است.هدف از راه اندازی این بازارچه را توسعه و عرضه صنایع دستی به منظور افزایش میزان فروش این تولیدات و حمایت از هنرمندان صنایع دستی در این شهرستان می باشد.

بازارچه صنایع دستی ساوه ، اراک و دلیجان
برای احداث هر کدام از این بازارچه ها و تامین زیرساخت های لازم و خدمات شهری، یک میلیارد و ۴۰۰ میلیون تومان از محل اعتبارات ملی و مابقی آن با تخصیص اعتبارات استانی تامین شده است.غرفه های این بازارچه در متراژ ۱۲ مترمربعی در ورودی شهر ساوه ، دلیجان واراک در مسیر تردد گردشگران و مسافران ایجاد شده است.معرق، تولیدات چوبی و صنایع وابسته، سفالگری، پیکرتراشی، قلمزنی، گچبری و چندین صنعت دستی دیگر از جمله خلاقیت هنرمندان صنایع دستی است و با بهره برداری از این بازارچه ۹۰هنرمند در آن فعالیت کرده و تولیدات خود را عرضه می کنند.احیای تولیدات صنایع دستی وتقویت حوزه بازرگانی و بازاریابی برای تولیدات در حوزه صنایع دستی از دیگر اهداف احداث این بازارچه است.

صنایع دستی وسایلی تزئینی و کاربردی هستند که غالبا ریشه در تاریخ و فرهنگ منطقه دارند و با دست یا ابزارهای ساده ساخته می‌شوند؛ به همین دلیل ارزشمند هستند. خرید صنایع دستی یادگاری خاطره‌انگیز از سفر خواهد بود و به رشد، ماندگاری و رونق این هنرها نیز کمک می‌کند.

خرید صنایع دستی

شهر تبریز مرکز استان آذربایجان شرقی، با قدمتی طولانی، به‌عنوان یکی از مراکز مهم صنایع دستی کشور، خاستگاه بسیاری از هنرمندان و صنعتگران است. پس از بازدید از جاهای دیدنی تبریز و گشت و گذار در بازارهای سنتی و تاریخی آن، تهیه سوغات و صنایع دستی، از بخش‌های مهم این سفر محسوب می‌شود. در ادامه با این مقاله همراه باشید تا تصمیم بگیرید در سفر به شهر اولین‌ها، تبریز، چه یادگاری‌هایی تهیه کنید.

شهر تبریز به‌عنوان پایتخت صنعت چرم و کفش، از گذشته دارای کارخانه‌های متعدد چرم‌سازی و کارگاه‌های تولید کفش دست‌دوز و صنعتی بوده است و بخش مهمی از محصولات چرمی مصرفی کشور را تامین می‌کند. تولیدات چرمی تبریز شهرت جهانی دارند و به کشورهای مختلف نیز صادر می‌شوند. کارگاه‌های بسیاری در شهر تبریز در زمینه تولید چرم سبک و سنگین فعالیت می‌کنند.

اولین کارخانه چرم‌سازی ایران، سال ۱۳۰۸ در شهر تبریز افتتاح شد. شهر چرمشهر واقع در ۱۰ کیلومتری شمال غرب تبریز، قطب تولید چرم کشور است. هنرمندان تبریزی سابقه طولانی در تولید چرم باکیفیت و محصولات متنوع چرمی دارند. حدود ۹۰ درصد از کفش‌های دست‌دوز تمام چرم کشور، در تبریز تولید می‌شوند.

کفش دست‌دوز تبریز در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است. تولید کفش دست‌دوز قدمتی دیرینه دارد و نمونه‌ای از این هنر، که حدود پنج هزار سال عمر دارد، در موزه شهر تبریز نگهداری می‌شود. چرم با کیفیت و دوخت هنرمندانه کفش‌های دست‌دوز تبریز، دلیل محبوبیت جهانی آن‌ها هستند.

فرش تبریز

یکی از مهم‌ترین صنایع دستی شهر تبریز، قالی‌بافی است که قدمت آن به قبل از دوره صفویه می‌رسد. فرش تبریز یکی از انواع قالی‌های معروف ایرانی است. مرکز استان آذربایجان شرقی از طرف شورای جهانی صنایع دستی به‌عنوان شهر جهانی بافت فرش انتخاب شده است و شهرت بین‌المللی دارد. تبریز یکی از قدیمی‌ترین و معروف‌ترین مراکز بافت فرش دست‌بافت دنیا محسوب می‌شود.

تبریز از طرف شورای جهانی صنایع دستی به‌عنوان شهر جهانی بافت فرش انتخاب شده است

مواد اولیه به کار رفته در فرش‌های تبریز، معمولا پشم یا ابریشم هستند که همین امر سبب کیفیت بالای آن شده است. تارها در فرش تبریز اغلب پنبه‌ای و با دوام هستند. در این فرش‌ها برای پود از پشم استفاده می‌کنند؛ اما قالیچه‌های ابریشمی نیز وجود دارد که در نوع خود بی‌نظیر هستند. پشم مورد استفاده در این صنعت اغلب از منطقه کوهپایه‌ای ماکو و ابریشم آن از خراسان و تهران تهیه می‌شود.

 مطالب ایجیگا بصورت خودکار از شبکه‌های اجتماعی و سایت‌های منتخب جمع‌آوری می‌شود؛ لطفا در صورت مشاهده مطلب خلاف قوانین جمهوری 

خرید صنایع دستی

صنایع دستی پاکستان (بخش اول)

پاکستان کشور جوانی است که از تاریخ تأسیس آن حدود نیم قرن بیشتر نمی گذرد. همزمان با استقلال هند، دو منطقه‌ی غربی و شرقی شبه قاره‌ی هند که عمدتاً مسلمان نشین بود، با نام پاکستان اعلام موجودیت نمود و رهبری محمد علی جناح( قائد اعظم) در این نهضت نقش تعیین کننده ای داشته است ولی به علت فاصله‌ی 1500 کیلومتری میان غرب و شرق پاکستان و تفاوت‌های قومی و زبانی، در سال ۱۹۷۱ میلادی قسمت شرقی با نام کشور بنگلادش استقلال یافت. این کشور حدود ۷۵0 هزار کیلومترمربع مساحت و بیش از ۱۲۰ میلیون نفر جمعیت دارد. پاکستان به صورت جمهوری اسلامی اداره شده و شامل چهار ایالت سند، پنجاب، بلوچستان و ایالت سرحَدّ می باشد. به علاوه باید منطقه‌ی کشمیر آزاد را نیز به این ایالات افزود.

پاکستان امروزی وارث یکی از تمدنهای باستانی در درّه‌ی سند شامل شهرهای موهنجودارو و هاراپا می باشد که پیشینه‌ی آن به 2500سال پیش از میلاد می رسد. این کشور از نظر آب و هوایی به سه منطقه‌ی بسیار گرم و مرطوب در سواحل اقیانوس هند (کراچی)، منطقه‌ی گرم و خشک بلوچستان و منطقه‌ی معتدله‌ی شمال و شمال غرب (کشمیر پاکستان و ایالت سرحد) تقسیم میشود. در حالی که دمای هوا در کراچی به بیش از ۵۰ درجه‌ی سانتیگراد می رسد، ارتفاعات هندوکش و قره قورام دارای یخچال‌های طبیعی دایم بوده و پس از قله‌ی هیمالیا، قله‌ی (Tirich Mir) با 7690 متر دومین قله‌ی مرتفع جهان محسوب می شود. پاکستان به علت قرار گرفتن بر سر راه هند در حقیقت از نظر نژاد، زبان و فرهنگ، محل تلاقی و اختلاط دو تمدن ایران و هند می باشد. (( در قرن پنجم پیش از میلاد، داریوش اول پس از گذشتن از تنگه خیبر واقع در افغانستان امروزی شمال پاکستان شده و آنجا را تصرف کرد و این ناحیه به صورت پرجمعیت ترین و ثروتمندترین ساتراپی (ایالت) هخامنشی درآمد. در قرن چهارم پیش از میلاد، اسکندر مقدونی پس از حمله به ایران از راه تنگه‌ی خیبر وارد پاکستان امروزی شد. سومین یورش عمده ای که به این سرزمین صورت گرفته، ورود اعراب مسلمان از راه دریا ( محلی در نزدیکی کراچی) در قرن دوم هجری به فرماندهی محمد بن قاسم می باشد. ))

در زبان اردو زبان رسمی پاکستان حدود 40 درصد لغات فارسی بوده که آن را به خط فارسی عربی می نویسند. لازم به یادآوری است که تا پیش از استقلال کشورهای شبه قاره‌ی هند زبان رسمی و متداول انگلیسی بود. شهرهای عمده‌ی پاکستان به غیر از اسلام آباد (پایتخت) عبارتند از کراچی به عنوان مهم ترین بندر صادرات و واردات، لاهور، پیشاور، مولتان، سیالکوت و راولپندی.

پاکستان از نظر منابع کانی فقیر بوده و به همین جهت بخش کشاورزی در اقتصاد آن کشور نقش تعیین کننده ای دارد. صنایع موجود در آن نیز بیشتر شامل صنایع سبک و در ارتباط با محصولات عمده‌ی کشاورزی آن یعنی پنبه، دانه‌های روغنی، نیشکر و برنج می باشد. البته در ۲۰ سال گذشته صنایع جدید نظیر ساخت ماشین آلات، لوازم برقی، صنایع شیمیایی و ساخت لوازم پزشکی با حمایت‌های همه جانبه‌ی دولت، گسترش قابل توجهی داشته است. در بخش صنایع سنتی، صنایع دستی به عنوان جزیی از صنایع کوچک " محسوب شده و دولت از طریق ایجاد مراکز خدمات فنی " و نیز تأسیس چهار مرکز طراحی در ایالات چهارگانه به منظور احیاء و ترویج طرح‌های اصیل و بومی مناطق، تلاش‌های وسیعی را انجام داده است.

تنها در ایالت پنجاب، ۷ مرکز هدایت صنایع دستی به منظور ترویج ساخت فرآورده‌های چوبی، حصیربافی و سرامیک و غیره دایر شده و ایجاد ۷۸ مرکز آموزشی قالیبافی را نیز باید به آن افزود.

از جمله صنایعی که در سال‌های اخیر توسعه‌ی چشمگیری داشته و تلفیقی از صنایع کوچک و دستی است، ساخت لوازم و وسایل ورزشی به ویژه توپ و تور فوتبال، انواع کفش و لباس‌های ورزشی در شهر سیالکوت است که عمدتاً با دست و ابزار دستی تهیه شده و اشتغال وسیعی را ایجاد نموده و در زمینه‌ی صادرات این گونه تولیدات، پاکستان مقام اول را در جهان احراز کرده است. پس از این رشته، توسعه‌ی روزافزون صنعت فرش در پاکستان طی سال گذشته اعجاب آور بوده به طوری که آمار صادرات آن از ۵۵ میلیون روپیه در سال ۱۹۸۰ م.، نزدیک به 3700 میلیون روپیه در سال ۱۹۹۵ م. رسیده است. دقیقاً می توان گفت که طی این مدت پاکستان قسمت عمده ای از سهم ایران در بازار جهانی فرش را به خود اختصاص داده است، به طوری که در سال ۱۹۷۱ میلادی ایران حدود ۷۵ درصد بازار جهانی فرش را در اختیار داشت و این نسبت اکنون به کمتر از ۲۵ درصد رسیده است. علت عمده‌ی این دگرگونی ناشی از ایجاد تسهیلات فوق العاده برای صادرات در پاکستان همزمان با وضع مقررات بازدارنده و تشریفات دست و پاگیر در امر صادرات فرش ایران بوده است.

علاوه بر تسهیلات اعتباری (بهره ۲ تا ۳ درصد) برای تولید کالاهای صادراتی کاهش ارزیابی قیمت کالاهای صادراتی در گمرک خروجی بر مبنای ۷/۵ تا ۱۲/۵ درصد قیمت FOB برحسب نوع کالا موجب پایین آمدن قیمت و امکان رقابت آن با محصولات مشابه سایر کشورها گردیده است. این سیاست، رونق تولید و بالا رفتن سطح اشتغال را نیز در داخل کشور به همراه داشته و اقلامی از جمله فرش، نخ و پارچه‌ی پنبه ای، محصولات چرمی، شال‌های پشمی دستباف، کفش و لوازم و ابزار جراحی را دربر می گیرد. به منظور ایجاد انگیزه‌ی بیشتر برای صادرات، به موجب قوانین مصوب، درآمدهای صادراتی تا میزان ۵۵ درصد از پرداخت مالیات معاف می باشد. برای عرضه و فروش فرآورده‌های دستی ۵ نمایشگاه و فروشگاه در شهرهای راولپندی، لاهور، پیشاور، مولتان و فرودگاه اسلام آباد دایر شده است. اینک به معرفی رشته‌های گوناگون صنایع دستی پاکستان می پردازیم.

۱- قالیبافی

بافت انواع قالی و قالیچه و تا حدی گلیم در پاکستان متداول است ولی شهرهای کراچی، لاهور، مولتان و مظفرآباد از این نظر شهرت بیشتری دارند. طرح ‌ها و نقوش متداول به طور کلی از ایران اقتباس گردیده و با همان نام مراکز تولید در ایران نظیر کرمان، کاشان، اصفهان، تبریز، قم و ساروق عرضه می شود. البته طرح حروف به پای فیل، شکارگاه و گل بوته نیز در مواردی به کار می رود. برای بافت فرش‌های نفیس از پشم مرغوب و گاهی نیز توامان از کرک و ابریشم استفاده می کنند در منطقه‌ی بلوچستان انواع قالیچه با پشم شتر به عنوان پود و موی بز به صورت تار تولید می گردد که به آن «فارسی» می گویند. در همین منطقه گلیم‌های دو رو نیز بافته می شود در مناطق کوهستانی شمالی نیز از موی بز برای بافت قالیچه استفاده می شود. علاوه بر اینها گبه هم با همین نام و با استفاده از پشم‌های ضخیم در مظفرآباد بافته می شود. ضمناً تولید نمد هم که به زبان محلی به آن نمده (Namda) می گویند، در برخی نقاط از جمله مظفر آباد

صنایع دستی هر قوم و ملتی، معرف ذوق و خلاقیت های آنان در پاسخ به ضرورت های مادی و معنوی در مرحله مشخصی از گسترش تاریخی است.

هدایای بانکها

انسان ها با توجه به خصوصیات فردی و نوع نیازهایشان، همواره در ستیزی دائمی با طبیعت به سر برده و با فعال نمودن ذوق و اندیشه و احساس، در صدد تغییر دادن و تصرف در ساخت طبیعت برآمده اند تا به جبران کمبودها و هر آنچه هستی آنها را از داشتن آن محروم کرده دست یابند. صنایع دستی تجلی ویژگی های فرهنگی و مظهر تمدن انسان های هر جامعه در گذر تاریخ است. در استان لرستان صنایع دستی ثمره دست هایی است که عشق را از قلب خود جاری ساخته و با انگشتان خود آن را بر تار و پود گلیم و جاجیم نمود داده اند و یا با تلنگرهای چکش آن را حک می کنند.

از نظر اجتماعی و فرهنگی، صنایع دستی لرستان با توجه به پیشینه تاریخی غنی و تنوع قومیت ها، در سه نوع متمایز عشایری، روستایی و شهری شکل گرفته اند. بیشتر تولیدات صنایع دستی عشایری به مصرف خانوار می رسد و کمتر به بازار عرضه می شود. انواع صنایع دستی عشایر لرستان عبارت اند از: سیاه چادر، قالی و گلیم، هور، هور اسبو. صنایع دستی روستایی را قالی، گلیم، رنگرزی و جاجیم بافی را تشکیل می دهند.

صنایع دستی لرستان همواره مجالی برای بروز ذوق و سلیقه لرستانی ها در ادوار تاریخ بوده است. از زمانی که گلیم ها و جاجیم های بافته شده دست زنان لر، زیبنده نمایشگاه های بین المللی شد و یا شاید از دورتر و هنگامی که اولین سماور ورشویی ایران به دست اساتید مجرب در بروجرد ساخته شد و یا شاید حتی قبل تر از آن هنگامی که زیور آلات مفرغی آذین بخش گیسوان زنان لر بود، اوج هنرمندی این مردمان جهانیان را شگفت زده کرده بو

لباس قزاقستان

در لباس ملی قزاقستان ، مهارت ها و خلاقیت ملی به وضوح منعکس می شود. این دارای تأثیرات کوچ نشینی در مواد و سبک است. قزاق ها همیشه استفاده از پوست و پوست حیوانات را گرامی داشته اند.

خرید کیف سنتی

لباس خارجی از پوست ، کت خز ، تن و ش ،ش از خز حیوانات وحشی و اهلی ساخته می شد. این لباس ها دارای نام های زیر بود: جنت تن - کت خز راکون ، کارا تولکی تن - سیاه قهوه ای ، کت خز روباه ، کامشات بوریک - کلاه بیور ، بوتا تن - کت از پوست شتر کودک ، جارگک تن - کت ساخته شده از پوست اسب جوان و دیگران. هنگام ساخت لباس (روپوش ، شلوار زنانه و مردانه ، سر و لباس ، لباس) کوک ساتن و زنجیر (حلقه در حلقه) ، گلدوزی منجوق و سنگ های قیمتی معمولاً استفاده می شد. به طور عمده از الگوهای هندسی و گیاهی ، و همچنین تصاویر نمادین کانتور ، به عنوان مثال ، صحنه های شکار ، در گلدوزی استفاده می شد. بسیاری از عناصر لباس ملی از چرم ، ارمیاچین ، نمد و سایر ساخته شده بود. مواد. پنبه و ابریشم در آسیای میانه خریداری شد. وقتی قزاقستان به بخشی از روسیه تبدیل شد ، کالاهای تولیدی روسی از جمله پارچه رواج یافت. قزاقها لباسهای سنتی را از مواد روسی (چینتز ، پارچه سنگین ، بخار و مخمل) می دوختند. قزاقهای ثروتمند غالباً از پارچه پشمی (سوکنو) ، نمد ، ابریشم و گلدان استفاده می کردند. لباس های بیرونی سنتی در سفرهای طولانی در زین امکان حرکت آزاد را داشتند ، در زمستان گرم و در تابستان خنک بودند. لباس های زنانه و مردانه پهن ، بلند و کمر با ارسی بسته شده بود. مردان و زنان هر دو پیراهن پهن با دهانه های عمودی در جلو داشتند و شلوارهای گشاد در مچ پا جمع شده بودند (شاروور). لباس های بالای مردانه شامل کت ، آستین های گشاد جمع شده در مچ دست و روپوش بود. کتهای خز مخصوص ثروتمندان بود. فقرا با لاله ها کنار آمدند. کامزولها سبک و دارای پوست شتر بودند و از پارچه پشمی (سوکنو) ، نماد و نمد دوخته شده بودند. خرقه ها را از پارچه و ابریشم بخارا می دوختند. در زمستان ، یک پوشش گرم از پوست شتر یا گوسفند وصل می شد. یک مثه دوخته شده از سوکنو که از پشم شتر تهیه شده بود را روی شانه های خود می بستند. آقایان هنگام کوتاه شدن کتهایشان کتهای گرم ساخته شده از پشم شتر جمع می کردند. چکمه های زمستانی بلند ، با روتختی گسترده ، روی جوراب های نمدی پوشیده شده ب

چکمه های تابستانی پاشنه داشتند. زنان مسن جورابهایی پوشیده بودند کفش های زنان جوان با مهره و گلدوزی تزئین شده بود. افراد قدیمی چکمه های نرم و بدون پاشنه را ترجیح می دهند. آنها روی خود جلوشهای چرمی می پوشیدند. افراد فقیر و چوپان چکمه های نمدی با کف چرمی و فقیرترین افراد از صندل های چرمی با کف چرمی که به بندها با بندهای کوچک بسته شده بود استفاده کردند. دکوراسیون ها متنوع بود - کارهای زیبایی که روی لباس ها ، کلاه ها و کفش ها دوخته شده بود. زنان از شیشه های طلا ، نقره ، مس ، برنز ، مرجان ، مروارید و رنگ استفاده می کردند. دستبند ، گوشواره و گردنبند - حلقه ها و خزهای مسطح تخت. تزئینات مهم بودند. حلقه ها ، بسته به شکل سنت ، نام های مختلفی داشتند ، به عنوان مثال حلقه "پنجه پرنده". گردنبندها از مروارید ، مرجان و مهره ساخته می شدند. کمر مخصوصاً برای خانمها و آقایان تزئین شده بود. گلدوزی شامل نشان های نقره ای و سایر موارد بود. در دهه 1920 لباس سنتی به طرز چشمگیری تغییر کرده بود. قزاق ها اکنون با بسیاری از مردم ، به ویژه روس ها مخلوط شده اند. انتقال در لباس متناسب و شروع می شود.

ود

بیلاودمارکتینگ » آموزش بازاریابی » علم بازاریابی یا هنر بازاریابی؟

علم بازاریابی یا هنر بازاریابی؟

علم بازاریابی یا هنر بازاریابی؟

نویسنده بهناز بختیاری

بروزرسانی: آذر 1397

زمان مطالعه: 5 دقیقه

آموزش استراتژی بازاریابی, آموزش بازاریابی

تا چه اندازه با مفهوم بازاریابی آشنا هستید؟ آیا به نظر شما بهتر است از واژه علم بازاریابی استفاده کنیم یا هنر بازاریابی؟ اینکه بازاریابی یک علم است یا هنرسالها مورد توجه فعالان این حوزه بوده است. با توجه به حجم قابل توجه و گیج کننده داده ها، امروز مدیران بازاریابی می توانند تاثیر هر هزار تومانی که برای فعالیت های بازاریابی خرج می شود را به وسیله صورت های مالی پیگیری کنند.

هدایای تبلیغاتی

بازاریابی دیجیتال یا همان دیجیتال مارکتینگ تقریبا همه محدودیت ها را برداشته و هر کاری را امکان پذیر کرده است. در گذشته زمانی که دیوید آگیلوی (David Ogilvy) پدر تبلیغات دنیا موفقیت های کمپین های بازاریابی را اندازه گیری می کرد، تنها می توانست به اطلاعات فروش رجوع کند و ببیند که تا چه اندازه در مسیر درستی حرکت می کند. ولی همه اینها باعث نمی شود که بگوییم بخش هنری بازاریابی اهمیت کمتری دارد. مفهوم و معنی به کار برده شده درست به اندازه داده ها مهم است.

برای اثرگذاری شما نیاز به تحریک احساسات و بیرون کشیدن یک پاسخ دارید تا بتوانید پیام مورد نظر خود را منتقل کنید. می گویند که از نظر پابلو پیکاسو (Pablo Picasso) “هدف هنر زدودن غبار زندگی روزمره از روح ماست”. اینکه بازاریابی علم است یا هنر سالها مورد بحث بوده است. سینرژی و هم افزایی ایجاد شده در اثر در هم آمیختن هنر و علم با سرعت چشم گیری نتایج حاصل از فعالیت های بازاریابی را شتاب می دهد. در ادامه به پنج روشی که به ایجاد توازن میان علم بازاریابی و هنربازاریابی می انجامد، می پردازیم :

انسان نمایی پرسنای مشتری

تفاوت فراوانی میان حضور صرف در رسانه های اجتماعی و استفاده موثر از آن برای ایجاد ارتباط معنادار که منجر به فروش شود وجود دارد. این نکته ظریف می تواند تاثیر زیادی بر توانایی شما برای دستیابی به نتیجه مطلوب داشته باشد. این همان جایی است که داده های مشتریان فعلی به شما دیدگاهی نسبت به آنها می دهد و به کمک آنان می توانید برای مشتریان خود پرسنا تعریف نمایید. استفاده از پروفایل اطلاعات مشتریان برای درک بهتر خواسته ها، نیازها و رفتار آنان روش بسیار درست تری نسبت به بررسی داده های خالی است. 

بیلاودمارکتینگ » آموزش بازاریابی » علم بازاریابی یا هنر بازاریابی؟

علم بازاریابی یا هنر بازاریابی؟

علم بازاریابی یا هنر بازاریابی؟

نویسنده بهناز بختیاری

بروزرسانی: آذر 1397

زمان مطالعه: 5 دقیقه

آموزش استراتژی بازاریابی, آموزش بازاریابی

تا چه اندازه با مفهوم بازاریابی آشنا هستید؟ آیا به نظر شما بهتر است از واژه علم بازاریابی استفاده کنیم یا هنر بازاریابی؟ اینکه بازاریابی یک علم است یا هنرسالها مورد توجه فعالان این حوزه بوده است. با توجه به حجم قابل توجه و گیج کننده داده ها، امروز مدیران بازاریابی می توانند تاثیر هر هزار تومانی که برای فعالیت های بازاریابی خرج می شود را به وسیله صورت های مالی پیگیری کنند.

بازاریابی دیجیتال یا همان دیجیتال مارکتینگ تقریبا همه محدودیت ها را برداشته و هر کاری را امکان پذیر کرده است. در گذشته زمانی که دیوید آگیلوی (David Ogilvy) پدر تبلیغات دنیا موفقیت های کمپین های بازاریابی را اندازه گیری می کرد، تنها می توانست به اطلاعات فروش رجوع کند و ببیند که تا چه اندازه در مسیر درستی حرکت می کند. ولی همه اینها باعث نمی شود که بگوییم بخش هنری بازاریابی اهمیت کمتری دارد. مفهوم و معنی به کار برده شده درست به اندازه داده ها مهم است.

برای اثرگذاری شما نیاز به تحریک احساسات و بیرون کشیدن یک پاسخ دارید تا بتوانید پیام مورد نظر خود را منتقل کنید. می گویند که از نظر پابلو پیکاسو (Pablo Picasso) “هدف هنر زدودن غبار زندگی روزمره از روح ماست”. اینکه بازاریابی علم است یا هنر سالها مورد بحث بوده است. سینرژی و هم افزایی ایجاد شده در اثر در هم آمیختن هنر و علم با سرعت چشم گیری نتایج حاصل از فعالیت های بازاریابی را شتاب می دهد. در ادامه به پنج روشی که به ایجاد توازن میان علم بازاریابی و هنربازاریابی می انجامد، می پردازیم :

انسان نمایی پرسنای مشتری

تفاوت فراوانی میان حضور صرف در رسانه های اجتماعی و استفاده موثر از آن برای ایجاد ارتباط معنادار که منجر به فروش شود وجود دارد. این نکته ظریف می تواند تاثیر زیادی بر توانایی شما برای دستیابی به نتیجه مطلوب داشته باشد. این همان جایی است که داده های مشتریان فعلی به شما دیدگاهی نسبت به آنها می دهد و به کمک آنان می توانید برای مشتریان خود پرسنا تعریف نمایید. استفاده از پروفایل اطلاعات مشتریان برای درک بهتر خواسته ها، نیازها و رفتار آنان روش بسیار درست تری نسبت به بررسی داده های خالی است. 

هنر بازاریابی

به عنوان مثال اطلاعات مخاطبان فیسبوک به شما این امکان را می دهد که لیستی از مشتریان فعلی خود داشته باشید. این اطلاعات بینشی بیشتر از برخی اطلاعات پایه ای مثل سن و جنسیت مشتریان به شما می دهد و به سطح تحصیلات، عنوان شغلی، سبک زندگی، نوع روابط، درآمد، ارزش به روز خانه، روش خرج کردن، اندازه خانوار و حتی اطلاعاتی مثل علایق خرید بر مبنای رفتار گذشته و دیگر موارد گسترش می یابد.

درک مفاهیم خلاقانه و استفاده از راهنمایی داده ها در کمپین ها

هنگامی که وارد یک بازار جدید می شوید، داده ها در پیش بینی میزان مقبولیت محصول یا خدمت و نوع پیامی که بیشترین اثرگذاری را داشته باشد، کمک می کنند. ولی بدون به کارگیری یک خلاقیت قدرتمند کمپین شما سیر نزولی خواهد داشت. کمپین های آگاهی از برند زمانی که به دنبال یک مخاطب جدید یا تبلیغ یک محصول یا خدمت پیشنهادی جدید هستید مورد استفاده قرار می گیرد.

جدا کردن ROI یا همان بازگشت سرمایه کمپین ها یک چالش برای شرکت ها محسوب می شود چرا که اغلب این کمپین های ثانویه هستند که به تبدیل مخاطب به مشتری منجر می گردند. اگرچه هزینه اجرای کمپین های ثانویه عموما از کمپین هایی که منجر به تبدیل مخاطب به مشتری می گردند پایین تر است در نتیجه منجر به این می شود تا بدون صرف هزینه بودجه تبلیغات بیش از حد قادر به شناسایی سریع تر تاثیر کمپین شوید. به قول باب راس (Bob Ross) معروف “ما اشتباه نمی کنیم اینها فقط اتفاق های کوچک بامزه هستند.” شناخت موارد غیرمرتبط نیز به بهینه سازی استراتژی فعلی شما کمک می کند.

استفاده از یک استراتژی چندبعدی

در یک کمپین بازاریابی شناسایی امور موثر و اجزایی که قابلیت بهبود دارند اغلب کار دشواری است زیرا اجزای آن دائما درحال تغییر و حرکت هستند. اگر استراتژی نباشد بهترین محتوا و طرح ها نیز با شکست مواجه می شوند. اگر استراتژی و طرح مناسب باشند ولی پیام برای مخاطبان جذاب نباشد این امر منجر به قطع رابطه و عدم دستیابی به نتایج مطلوب می گردد. در عین حال اگر استراتژی اجتماعی، محتوا و طرح در ایجاد آگاهی و مشتری موثر باشند شما به یک کمپین ایمیل قطره ای پایدار نیز برای ادامه مسیر خود نیاز دارید.

یک روش ساده برای آزمون خلاقیت تبلیغات استفاده از تست A/B است. دو تبلیغ کاملا مشابه را تنها با تغییر در یک متغیر در فیسبوک اجرا کنید. با شروع نمایش آگهی ها به تعداد کلیک های دو تبلیغ توجه کنید، کدام یک جذاب ترند؟ تبلیغ با عملکرد ضعیف تر بر مبنای کلیک (نه هزینه) را قطع کنید. با انجام این کار الگوریتم فیسبوک اصلاح شده و منجر می شود که هزینه کمتری را بپردازید چرا که تبلیغ شما را به عنوان یک محتوای باکیفیت در نظر می گیرد. اینگونه می توانید سایر ورژن های تبلیغ خود را تست کنید و بهترین تبلیغ از لحاظ اجرایی را به معرض نمایش بگذارید. همانطور که مشخص است اگرچه که داده های علمی نقاط ضعف شما را مشخص می کنند ولی این تفکر خلاق است که به بهبود نتایج منجر می شود. 

صنایع دستی بوشهر

بوشهر یکی از شهرهای بزرگ بندری در کنار سواحل نیلگون خلیج فارس است. این شهر قدمتی دیرینه دارد و عمر آن را به دوران ساسانیان نسبت داده اند.

خرید صنایع دستی

وجود سواحل بسیار زیبا، آثار تاریخی برجسته، نخلستان های پهناور، غذاهای لذیذ و خوشمزه و مردمی میهمان نواز، این منطقه را به یکی از دیدنی ترین شهرهای جنوب کشورمان تبدیل کرده است. صنایع دستی این استان هم از تنوع زیادی برخوردارند. در این مطلب قصد داریم شما را با صنایع دستی بوشهر آشنا کنیم. پس در ادامه این مطلب با الی گشت همراه باشید

از گذشته هایی دور، یکی از مهم ترین منابع کسب درآمد در جوامع روستایی، ساخت صنایع دستی روستایی بوده است. در استان بوشهر نیز، به دلیل محدود بودن منابع کشاورزی، صنایع دستی نقش تعیین کننده و مهمی در زندگی روستاییان داشته است. روستاییان همواره کوشیده اند تا از نعمت های طبیعی و در دسترشان، ابزارهای و محصولاتی بسازند تا به کسب درآمد و گذران زندگیشان کمک کند. در واقع ساخت صنایع دستی، در کنار صیادی یکی از اصلی ترین راه های امرار معاش مردم این ناحیه در طول تاریخ بوده است. در ادامه این مطلب، به معرفی چند مورد از صنایع دستی بوشهر خواهیم پرداخت.

گبه بافی

گبه از برجسته ترین محصولات صنایع دستی استان بوشهر است که معمولا در مناطق روستایی شهرستان های گناوه و دشتستان بافته می شود و از مهم ترین محصولات صادراتی این استان نیز می باشد. گبه در دو نوع رنگی و خودرنگ بافته می شود. در بافت گبه رنگی، از نخ های دست ریس آماده شده از پشم گوسفند که به شیوه رنگرزی گیاهی، رنگ آمیزی شده، استفاده می کنند.

طرح های به کار رفته در گبه های بوشهر، حاصل خلاقیت، ذوق و اندیشه هنرمندانی است که روایتگر محیط زندگی و طبیعت پیرامون می باشند. در بافت گبه های خود رنگ، از پشم گوسفندان با همان رنگ طبیعی خودشان استفاده می شود. گبه های مشهور بوشهر، در طرح های خشتی، درختی، شیری و چهار فصل بافته می شود.

«ﻧﯿﺸﮑﺮ ﺩﺭ ﺍﯾﺮﺍﻥ، ﺭﻭﺯ ﻧﻮﺭﻭﺯ ﯾﺎﻓﺖ ﺷﺪ، ﭘﯿﺶ ﺍﺯ ﺁﻥ ﮐﺴﯽ ﺁﻥ ﺭﺍ ﻧﻤﯽ‌ﺷﻨﺎﺧﺖ. ﺟﻤﺸﯿﺪ ﺭﻭﺯﯼ ﻧﯽ ﺭﺍ ﺩﯾﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺁﻥ ﮐﻤﯽ ﺑﻪ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺗﺮﺍﻭﺵ ﮐﺮﺩﻩ، ﭼﻮﻥ ﺩﯾﺪ ﺷﯿﺮﯾﻦ ﺍﺳﺖ، ﺍﻣﺮ ﮐﺮﺩ ﺍﯾﻦ ﻧﯽ ﺭﺍ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺁﻭﺭﻧﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺷﮑﺮ ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ. ﻭ ﻣﺮﺩﻡ ﺍﺯ ﺭﺍﻩ ﺗﺒﺮﯾﮏ ﺑﻪ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﺷﮑﺮ ﻫﺪﯾﻪ ﮐﺮﺩﻧﺪ، ﻭ ﺩﺭ ﻣﻬﺮﮔﺎﻥ ﻧﯿﺰ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮐﺮﺩﻧﺪ، ﻭ ﻫﺪﯾﻪ ﺩﺍﺩﻥ ﺭﺳﻢ شد..»(ابوریحان بیرونی به نقل از آذرباد موبد بغداد)

هدایای صنایع دستی

انسان، موجودی اجتماعی‌ست که قرن هاست با همدلی و همراهی در کنار همنوعان خویش زندگی می‌کند و در طول سال‌ها زندگی اجتماعی، تلاش کرده تا با مهرورزی و ابراز علاقه به همنوع، پیوند دوستی و محبت را حفظ کرده و نسل به نسل منتقل کند.

نوعی محبت، علاقه و تمایل قلبی به هم‌نوع در ما آدم‌ها وجود دارد که بسیار ذاتی و درونی است و ما را به سمت کشف راه‌ها و روش‌هایی برای بیان و نشان دادن این مهرورزی به هم‌نوعمان می‌کشاند. یکی از روش‌های ابراز علاقه و نیز رسوم همیشگی میان مردم در همه‌ی جهان، هدیه و فرهنگ هدیه دادن است که اولین بار از آیین‌های کهن ایران‌ زمین برخاسته است.

عیدی دادن و هدیه دادن را ایرانیان باستان، بین خویشاوندان و آشنایان و نزدیکان خود باب کردند و نسل به نسل و سینه به سینه به آیندگان منتقل نمودند تا به امروز؛ که هنوز هم این رسم متداول و نیک در موقعیت‌های مختلف زمانی و مکانی و به مناسبت های مختلف، میان مردم، ساری و جاری است.

هدیه در فرهنگ ما، خاستگاه تاریخی و فرهنگی و اجتماعی دیرینه ‌و عمیقی دارد. همین کاربرد هدیه در گذشته، منجر به تحکیم بنیان خانواده و عمیق‌تر شدن روابط عاطفی میان اعضای خانواده و نیز پیوستگی اجتماعی میان مردم آن روزگار می‌شده است.

هر شهری دارای فرهنگ و آداب و رسوم منحصر به فرد خود است. بوشهر نیز با قدمتی طولانی و فرهنگی غنی از این قاعده مستثنی نیست و اهالی آن برای برگزاری آیین ها و مراسم های مختلف آداب و رسوم خاصی دارند.

1. خرید صنایع دستی

امروزه بعضی از آیین های سنتی به طور کامل از بین رفته و یا به صورت پراکنده در روستاهای بوشهر اجرا می شود. آیین های استان بوشهر شامل مراسم های محلی، مذهبی و ملی است. در میان جشن های مذهبی استان بوشهر می توان به جشن میلاد حضرت علی (ع) یا روز پدر، جشن میلاد حضرت فاطمه(س) روز مادر، جشن نیمه شعبان، جشن میلاد پیامبر اکرم، جشن میلاد معصومین (ع)، جشن بعثت حضرت محمد(ص)، عید قربان، عید غدیر، مراسم های ماه مبارک رمضان و روزه گرفتن و عید تلخیکا در روز عید فطر و عزاداری های محرم اشاره کرد.

عید تلخیکا در روز عید فطر

عید تلخیکا که آن را با نام عید مرده ها نیز می شناسند از آیین های سنتی بوشهر می باشد. در روز عید تلخیکا، کسانی که یکی از اعضای خانواده‌شان فوت کرده مراسمی در خانه برگزار می کنند و مردم برای عرض تسلیت به منزل آن ها می روند. هنگام سحر بعد از اینکه اذان صبح روز عید فطر گفته شد، به قبرستان رفته و بر سر مزار مرده های خود سفره ای از اطعام پهن می کنند و هنگام بازگشت از قبرستان نماز عید فطر را برگزار می کنند.

جشن نوروز

از مراسم های اصلی مردم بوشهر در هنگام عید نوروز تهیه سفره هفت سین، کاشت سبزه، خرید لباس نو، خانه تکانی، زیارت اهل قبور، پختن نان محلی، سیزده به در و مانند دیگر اقوام ایرانی عیدی دادن و دید و بازدید می باشد.جشن نوروز مهم ترین جشن ایرانی هاست. مردم بوشهر نیز این عید را به نحو احسن برپا می کنند و ابتدای سال خورشیدی را جشن می گیرند. آن ها چند روز قبل از تحویل سال نو، شیرینی های محلی به نام شیرین بیب‌گلی و شیرینی قراپیچ تهیه می کنند تا به وسیله این شیرینی ها از مهمانان پذیرایی کنند.

مراسم چهارشنبه سوری

مراسم چهارشنبه سوری از آداب و رسوم دیرینه مردم بوشهر است. بوشهری‌ها اعتقاد دارند که در روزهای پایانی سال، 1999 بلا و مصیبت نازل می شود که 999 بلا در شب چهارشنبه سوری است. به همین خاطر طبق رسمی دیرینه در این شب نباید هیچکس شخص دیگری را مورد نفرین قرار دهد یا سخن ناروایی گفته بگوید. آنها در این شب با شکستن کوزه ای قضا و بلاها را از خود و خانواده دور می سازند. از دیگر آیین های شب چهارشنبه سوری مراسم لیوا یا مراسم زار می باشد. این مراسم ریشه ای آفریقایی دارد و ظاهرا از حبشه وارد بوشهر شده است. در این مراسم که برای فرد بیمار برگزار می شود، زنان و مردان با پوشیدن لباس های مخصوص و زدن عطری خاص خود را آماده می کنند. طبق این رسم، از هفت روز قبل معجونی از گیاهان زعفران، گیاه زبان جوجخ، ریحان، کندرک، هل، گشنه و جوز تهیه می کنند و مقداری از آن را به دهان بیمار ریخته و باقی آن را بر بدنش می مالند. در این رسم بوشهری بیمار اگر مرد باشد او را به دور از چشم زنان و یا اگر زن باشد به دور از چشم مردان نگهداری می کنند و بعد از اینکه از بیماری رها شد، باید همیشه لباس سفید و تمیز بپوشد و همواره معطر باشد و هیچ کار خلافی انجام ندهد.

مراسم ازدواج مردم بوشهر

ازدواج مردم بوشهر دارای آداب و رسوم خاصی است. درگذشته ازدواج در این منطقه بیشتر درون فامیل و به صورت اجباری انجام می شد و خواستگاری به طور معمول توسط بزرگ خانواده انجام میگرفت اما اکنون جوانان ابتدا همسر آینده خود را انتخاب می کنند و سپس مراسم خواستگاری برگزار می شود. اگر خانواده عروس داماد را نپسندیدند، به بهانه اینکه پسرعموی دختر قرار است با او ازدواج کنند به داماد جواب منفی می دهند اما اگر پاسخ خانواده عروس به خواستگاری مثبت بود، مرحله بعد گذاشتن شروط برای داماد است که توسط ریش سفید خانواده ها انجام می شود. در این مراسم مهریه، شیربها و مسائلی از این دست تعیین می شود و بعد از مدتی مراسم نامزدی برگزار می شود. در این مراسم که به آن رخت برون می گویند، خانواده داماد یک دست لباس به همراه ساعت و یک حلقه به نشانه نامزدی در پارچه ای به رنگ سبز قرار می دهند و به خانه عروس می روند. همچنین پارچه ای که به عنوان لباس عروس تعیین می شود نیز برای خوش یمن بودن، توسط زنی که خوشبخت باشد و طلاق نگرفته یا اینکه بیوه نباشد بریده میشود. در مناطقی مانند بندر دیلم لباس‌های داماد نیز توسط خانواده عروس به خانه داماد برده میشود که به این مراسم تشریف می گویند.

بعد از تهیه کردن لباس ها و لوازم مورد نیاز عروس توسط خانواده داماد، که معمولا یک هفته طول میکشد، مراسم حنابندان برگزار می شود. این مراسم طبق رسوم مردم مناطق دیگر یک روز قبل از عروسی برگزار می شود. در صبح این روز حلوایی به نام حلوای برنج و حلوای انگشت پیچ می پزند. این حلوا را با نان محلی کنجددار به نام گرده به مردم می دهند. حلواها را در بشقاب یا سینی بزرگی قرار می دهند و یکی از اعضای خانواده داماد یا عروس سینی را روی سر قرار می دهد و به خانه همسایه ها و فامیل می رود. این حلوا در صبح عروسی نیز پخته میشود. در روز حنابندان سلمانی محل، دست و پای داماد را در خانه خودش حنا می گیرد و سپس به وسیله پارچه سبز رنگی از جنس حریر می بندد. همزمان با این مراسم، در خانه عروس نیز آرایشگر زن، دست و پای عروس را حنا می گیرد و با اجرای موسیقی و رقص محلی توسط مهمان ها مراسم حنابندان برگزار می شود. مراسم حنابندان امروزه به این شکل برگزار می شود که یک برگ از درخت نارنج و یا یک اسکناس هزار تومانی در دست عروس و داماد قرار می دهند و روی آن حنا می بندند و موقعی که دستان عروس و داماد را حنا می گیرند شعری با این مضمون می خوانند: